Λέσχη Ανάγνωσης «Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι» Πάτρας

Οκτώβριος 29, 2009

ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ «ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ» ΠΑΤΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΑ 2009-2010, ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΔΑ. Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009, 11.30 το πρωϊ, Α.Σ.Τ.Ο. (Βαλτετσίου 3)

image

Την Κυριακή 11.30 το πρωϊ θα πραγματοποιηθεί στον Α.Σ.Τ.Ο. (Βαλτετσίου 3) η πρώτη συνάντηση για το 2009-2010 της Λέσχης  Ανάγνωσης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι Πάτρας αφιερωμένη στο έργο του συμπολίτη, ιδιαίτερα προικισμένου, συγγραφέα Βασίλη Λαδά. Ενός ανθρώπου που στην καθημερινή του δράση έχει ενταγμένη την ενασχόληση με τα κοινά και είναι από τους λίγους στην πόλη που έχει άποψη και μάλιστα ριζοσπαστική και τολμά να την εκφέρει και να συγκρουστεί αν χρειαστεί για την διάδοσή της. Με το τελευταίο εξαιρετικό βιβλίο του, «Μουσαφεράτ», πρόλαβε την «εξοδο» των μεταναστών, για πολλά χρόνια συμπολιτών μας, διασφαλίζοντας λόγω της λογοτεχνικής, κοινωνικής και πολιτικής αξίας και ποιότητάς του, ότι θα μείνει στην μνήμη των επόμενων γενεών η θετική πλευρά της ανθρώπινης φύσης που εκτός από τον ίδιο και το βιβλίο του εκφράζεται και υλοποιείται από αρκετούς αν και μειοψηφία συμπολιτες μας, φορείς, οργανώσεις κ.ο.κ. και όχι η αρνητική, αντιανθρώπινη συμπεριφορά των φορέων της εξουσίας και επιτηρητών της τάξης που έδιωξαν κακήν-κακώς τους μετανάστες, καίγοντας τον καταυλισμό τους.

Στη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης «Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι» θα διαβαστούν αποσπάσματα από τα βιβλία του Βασίλη Λαδά «Μουσαφεράτ», «Ασώματος Κεφαλή» και «Ρίον Αντίριον»  και ποιήματά του και είναι ανοιχτή για το κοινό. Ακολουθεί μια αναλυτική αναφορά για το τελευταίο βιβλίο του Βασίλη Λαδά «Μουσαφεράτ»  Γ.Κ.

vasilis-ladas

Ο Βασίλης Λαδάς γεννήθηκε το 1946 στην Πάτρα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη.

Έχει εκδώσει τα πεζά: «Η πόλη και ο μύθος» (2002), «Ρίον-Αντίρριον» (2004), “Ασώματη κεφαλή” (2007) , Μουσαφεράτ (2009) καθώς και τα ποιήματα (με το ψευδώνυμο Βασίλης Αρφανής): «Ο Γιάννης και η Μαρία» (1972), «Το ραντεβού» (1984), «Βράδυ στο σπίτι» (1990), «Το νεκρό παιδί» (1990), «Διπλή πόλη» (1994), «Παραβολή» (2001), «Απόκρεω» (2004),

Από το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου ανεβάστηκε το 2005 η διασκευή του Ρίον-Αντίρριον. Από το Ιόνιο Θέατρο, το 2006, παρουσιάστηκε, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Πάτρα: Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης», το έργο του «Ανήθικη ποίηση», μια επιλογή και ανθολόγηση ποιημάτων και πεζών για τις πόρνες, τα πορνεία και τους πελάτες τους.

Το βιβλίο Μουσαφεράτ, οι Χίλιες και μια νύχτες ενός καταυλισμού προσφύγων του συγγραφέα και ποιητή Βασίλη Λαδά αναφέρεται στον καταυλισμό των Αφγανών της Ηρώων Πολυτεχνείου . Ένα χρονικό του καταυλισμού ως σταθμού του σύγχρονου έπους των αναπόφευκτων μεταναστεύσεων . Ένας καταυλισμός που στήθηκε πλάι στο ποτάμι Μείλιχο, ποτάμι στην Αρχαιότητα ταυτισμένο με τη θεά Άρτεμι, κατά σύμπτωση προστάτιδα των μεταναστών και των ταξιδιωτών.

Ο παρείσακτος αυτός καταυλισμός προκάλεσε την αντίδραση των περιοίκων, εν πολλοίς δικαιολογημένη, ωστόσο κατά το συγγραφέα είναι οι τοπικές αρχές που είχαν τη βασική ευθύνη για την ύπαρξή του . Αντί να φροντίσουν τόσα χρόνια για την οργάνωση ενός ανοιχτού χώρου φιλοξενίας για λόγους πολιτικούς επέλεξαν την σκούπα και την απαξίωση του προβλήματος . Το βιβλίο παρακολουθεί δέκα μήνες και μια μέρα από τη ζωή του καταυλισμού, Οκτώβριο 2007 όπου κορυφώθηκαν οι αντιδράσεις κατά του καταυλισμού μέχρι και 1 Αυγούστου 2008.

Παρακολουθεί την αμηχανία των Πατρινών, τις πορείες των Αφγανών προσφύγων Γενάρη και Φλεβάρη 2008, το κίνημα συμπαράστασης αλλά και τραγικά γεγονότα με θανάτους και τραυματισμούς παιδιών που ζούσαν στον καταυλισμό . Παρακολουθεί ακόμα τις διαπλοκές τοπικών εξουσιών , νόμιμων ή παράνομων με τις εξουσίες των Αφγανών. Είναι ένα βιβλίο ντοκουμέντο και οι κριτικές το έχουν κατατάξει στην κατηγορία της λογοτεχνίας των μαρτυριών ή των non-fiction novel.

image

Από την παρουσίαση στο NOSOTROS 6 Φεβρουαρίου 2009, Στην φωτό ο Β. Λαδάς υπογράφει ένα βιβλίο του υπό τα όμματα Αλεξίας Καλτσίκη και Μισέλ Φάϊς.

Μουσαφεράτ στα Νταρί, γλώσσα των Αφγανών σημαίνει ταξίδι . Μουσαφερίμ είναι ο ταξιδιώτης . Η λέξη μουσαφίρης ήρθε μέσω της Περσίας και της Τουρκίας και στην Ελλάδα . Μια λέξη που ακολουθεί το δρόμο του μεταξιού, αντίστροφα τώρα

ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΔΑ: ΜΟΥΣΑΦΕΡΑΤ Ή
ΧΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΣ ΕΝΟΣ
ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

του Νίκου Μπακουνάκη

δημοσιεύτηκε στο Βήμα της Κυριακής (25 Ιανουαρίου 2009)

Μουσαφεράτ στη γλώσσα φαρσί σημαίνει ταξίδι. Μουσαφερίμ είναι οι ταξιδιώτες, οι επισκέπτες, οι μουσαφίρηδες στη δική μας γλώσσα των πολιτιστικών επιμειξιών. Μουσαφεράτ είναι ο τίτλος του βιβλίου του πατρινού συγγραφέα Βασίλη Λαδά (εκδόσεις Futura), ένα μοναδικό στο είδος του αφήγημα για τον επικό βίο και τη δραματική πολιτεία αρκετών εκατοντάδων, ίσως κοντά 2.000, μεταναστών και φυγάδων, κυρίως Αφγανών, που ζουν σε έναν από τους μεγαλύτερους καταυλισμούς μεταναστών της χώρας, δίπλα στο λιμάνι της Πάτρας. «Αυτός είναι το αξιοθέατο της πόλης τα τελευταία χρόνια.

Από την παρουσίαση στο NOSOTROS 6 Φεβρουαρίου 2009, Γιώργος Κοζίας και Διονύσης Λυκουργιώτη

Γιατί αποτελεί ένα κεφάλαιο τρέχοντος έπους, κι ας μην το καταλαβαίνουν οι πολλοί» γράφει ο συγγραφέας. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα μία ολόκληρη σελίδα της γαλλικής εφημερίδας Le Μonde παρουσίαζε την Πάτρα αποκλειστικά μέσα από τον καταυλισμό της. Πολλοί ξένοι τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν αφιερώσει ρεπορτάζ στο θέμα αυτό. Τέτοια δημοσιότητα δεν είχε η Πάτρα (αρνητική ή θετική, δεν πειράζει) ούτε όταν ήταν καρικατούρα-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, πριν από τρία χρόνια.

Η πυρκαϊά που ξέσπασε στον καταυλισμό το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, καίγοντας δεκάδες παραπήγματα, φώτισε κυριολεκτικά ένα μείζον θέμα που η πατρινή κοινωνία, όπως όλες άλλωστε οι κοινωνίες, προσπαθεί να κρύψει κάτω από το χαλί.

image

Το Μουσαφεράτ του Βασίλη Λαδά γίνεται ένα βιβλίο δραματικά επίκαιρο. Για δέκα μήνες, από τον Οκτώβριο του 2007 ως τον Ιούλιο του 2008, ο Βασίλης Λαδάς παρατηρεί αυτή τη μικροκοινωνία των προσφύγων. Ταυτόχρονα παρατηρεί την ίδια την πόλη, την υποκρισία της αλλά και την αλληλεγγύη της (η υποκρισία μεγαλύτερη από την αλληλεγγύη), τον ρατσισμό της αλλά και την ελεήμονα διάθεσή της. Αναδεικνύει ιδιαίτερα τη δημιουργία κλίματος από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης αλλά και την αδυναμία (πολιτική, ανθρωπιστική, ηθική) των τοπικών αρχών να δουν κατάματα το θέμα.

Ο συγγραφέας δουλεύει γι΄ αυτό το βιβλίο όπως ένας δημοσιογράφος. Συλλέγει στοιχεία, δημοσιεύματα, καταγράφει εκδηλώσεις, παίρνει συνεντεύξεις. Αν θέλαμε να κατατάξουμε το βιβλίο του Βασίλη Λαδά, θα αναζητούσαμε σίγουρα αμερικανικούς όρους, non-fiction novel ή καλύτερα cultural journalism ή ακόμη καλύτερα philosophical journalism, δηλαδή το είδος της έρευνας που μας βοηθάει να κατανοήσουμε τον «άλλον», τον «διαφορετικό», προσεγγίζοντας τη δική του ζωή και το δικό του αξιακό σύστημα. Πριν ήταν οι Κούρδοι. Από το 2002 άρχισαν να «εισβάλλουν» οι Αφγανοί. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι ο καταυλισμός τους στήθηκε δίπλα σε μια εγκαταλελειμμένη ντισκοτέκ που άκουγε στο όνομα «Καλκούτα», και της οποίας το ντεκόρ, δύο κόκκινοι μιναρέδες, έμοιαζαν με συμβολικές αψίδες υποδοχής του. Μόνο που ο φαντασιακός εξωτισμός της «Καλκούτας» μετετράπη σε μια οδυνηρή πραγματικότητα. Πάντοτε η Πάτρα ήταν πύλη εξόδου.

Αρκεί να θυμηθούμε, τουλάχιστον όσοι δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την Ιστορία, τους χιλιάδες Ελληνες, Αλβανούς, Σλάβους που συγκεντρώνονταν εδώ στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού για να φύγουν στην Αμερική. Για τους Αφγανούς η Πάτρα είναι επίσης ο μεγάλος διαμετακομιστικός σταθμός, απ΄ όπου ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να φύγουν, κρυμμένοι στην καρότσα κάποιας νταλίκας, προς την Ιταλία και από εκεί στη Γαλλία ή στην Αγγλία.

«Αν βρει τρόπο να φύγει, φεύγει, μπορεί να συλληφθεί, να πάρει λάθος φορτηγό που πηγαίνει Αθήνα κι όχι Ιταλία. Κατά τις δύο τη νύχτα, αν δεν έχει φύγει, επιστρέφει στον καταυλισμό. Κάθε λεπτό πρέπει να είναι σε ένταση. Πώς να φάει καλύτερα, πώς να δικτυωθεί, πώς να μαχαιρώσει, αν χρειαστεί, για να μη μαχαιρωθεί».

Το Μουσαφεράτ του Βασίλη Λαδά μάς φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με έναν κόσμο που προσποιούμεθα ότι δεν υπάρχει και μας αναγκάζει να σκεφτούμε ότι η ελπίδα (των άλλων) και ο φόβος (ο δικός μας) είναι το ίδιο και το αυτό πράγμα.

– Η φωτογραφία των Ν. Μπακουνάκη και Β. Λαδά είναι από εκδήλωση στην Πάτρα πριν λίγο καιρό (φωτό: Π.Α.)

αναδημοσιεύτηκε στο blog ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ από όπου και η φωτογραφία των Νίκου Μπακουνάκη, Βασίλη Λαδά, όπως και οι φωτογραφίες από την εκδήλωση στο NOSOTROS.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΔΑ «ΜΟΥΣΑΦΕΡΑΤ»

Ένα μοναδικό στο είδος του αφήγημα για τον επικό βίο και τη δραματική πολιτεία αρκετών εκατοντάδων, ίσως κοντά 2000 μεταναστών και φυγάδων, κυρίως Αφγανών.

Ο συγγραφέας δουλεύει γι’ αυτό το βιβλίο, όπως ένας δημοσιογράφος. Συλλέγει στοιχεία, δημοσιεύματα, καταγράφει εκδηλώσεις, παίρνει συνεντεύξεις. Αν θέλαμε να κατατάξουμε το βιβλίο του Βασίλη Λαδά, θα αναζητήσουμε σίγουρα αμερικανικούς όρους non fiction novel ή καλύτερα cultural journalism ή ακόμη καλύτερα philosophical journalism.

Νίκος Μπακουνάκης, Κυριακάτικο Βήμα 25. 1. 2009.

Ο Βασίλης Λαδάς μπαίνει στο κουβάρι της μικρής μας πόλης και καταφέρνει να ισορροπήσει στο τεντωμένο σχοινί ενός αμφιλεγόμενου θέματος, χωρίς να καταφύγει στις ευκολίες του μελοδράματος και χωρίς, εξίσου σημαντικό, να υποκύψει στην ψυχολογική πίεση της «κάθαρσης» ή της «λύσης» του δράματος. Μιλάει για τα ακριβά διαμερίσματα που χάνουν την αξία τους και μένουν απούλητα, για τους Αφγανούς που σκοτώνονται προσπαθώντας να κλέψουν ρεύμα από τις κολόνες της ΔΕΗ, για τις αριστερές οργανώσεις που παλεύουν να τους ταΐσουν και ταυτόχρονα να τους αφυπνίσουν πολιτικά, για τις δημοτικές αρχές που οχυρώνονται στο ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, για τους νοικοκυραίους που με τη συμπαράσταση των εργολάβων, που ορέγονται τα οικιστικά «φιλέτα», διαμαρτύρονται ότι τα παιδιά δεν είναι πλέον ασφαλή στους δρόμους, για τους δεξιούς που βοηθάνε στα κρυφά σαν να ντρέπονται και γι’ αυτούς που προσβάλλεται η αισθητική τους όταν οι ρακένδυτοι καταλαμβάνουν την πύλη της πόλης.

Αγορίτσα Μπακοδήμου, Η Αυγή της Κυριακής, 22. 2. 2009.

Το «Μουσαφεράτ» του Βασίλη Λαδά, είναι ένα βιβλίο μαρτυρία για τον καταυλισμό των Αφγανών στην Πάτρα. Την ημέρα του Καρναβαλιού, όταν οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης προσπαθούν να βρουν την κατάλληλη μεταμφίεση, οι Αφγανοί πρόσφυγες προσπαθούν να μεταμφιεστούν και αυτοί, να κρυφτούν σε κάποιο πλοίο, να περάσουν απέναντι στη Δύση. Το πέρασμα των συνόρων είναι το δικό τους Καρναβάλι, όπου παίζουν τη ζωή τους κορώνα –γράμματα.

Γκαζμεντ Καπλάνι. «Τα Νέα», Σαββάτο 7 Μαρτίου 2009.

Ζώντας από κοντά τα γεγονότα και γνωρίζοντας τις εσωτερικές πτυχές της κοινωνικής ζωής της πόλης, δημιούργησε ένα κείμενο που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή, ποιητικό αλλά ταυτόχρονα ζωντανό και ρεαλιστικό. Δημήτρης Παυλίδης «Προλεταριακή σημαία» 7 Μαρτίου 2009.

Με τρόπο αποκαλυπτικό, σχολαστικά τεκμηριωμένο με δηλώσεις, αποσπάσματα από τον τοπικό τύπο, μαρτυρίες και την ίδια στιγμή ποιητικότατο περιγράφει ο Βασίλης Λαδάς την ιστορία των ανθρώπων του.

Το βιβλίο με καθήλωσε με την καθαρότητα της ματιάς, την αρτιότητα της έρευνας και της τεκμηρίωσης, τη γλώσσα του, τη θαρραλέα δέσμευση. Με έκανε να ξανασκεφτώ σχετικά με ζητήματα όπως η ανθρώπινη κατάσταση, ο φόβος, ο νόμος, η ιστορία, η ποίηση, η αλληλεγγύη.

Ελένη Μπακοπούλου, Athens Voice, 26. 3. 2009.

Με οξυδέρκεια και ευαισθησία περιγράφεται από τον ποιητή –συγγραφέα Βασίλη Λαδά ο καταυλισμός των Αφγανών στην Πάτρα.

Μαριάννα Τζιαντζή, «Καθημερινή», 19. 3. 2009

Το βιβλίο αφηγείται με συγκλονιστικό τρόπο, δέκα μήνες και μια ημέρα πολέμου του καταυλισμού των Αφγανών στην Πάτρα.

Μάκης Νοδάρος, Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία, 28. 3. 2009.

Στις σελίδες του «Μουσαφεράτ» ο Λαδάς δεν κάνει μια αμιγώς δημοσιογραφική καταγραφή της ιστορίας των προσφύγων, δεν απαρνείται δηλαδή κανένα από τα στοιχεία που συναντάμε στ’ άλλα του βιβλία. Θυμάται πάντα τον αγαπημένο του Καβάφη, χρησιμοποιεί κινηματογραφικές αναφορές και εικόνες, ενώ το ποιητικό του παρελθόν είναι εμφανώς παρόν.

Ανδρέας Τσιλύρας «Σύμβουλος» εφημερίς Πατρών 23. 1. 2009.

Γραμμένο για να κάνει ρήξεις, για να προβληματίσει και να ταρακουνήσει τις συνειδήσεις όλων μας που παραμένουμε άθικτοι και καλά προφυλαγμένοι και «ασφαλισμένοι» στα ανώδυνα σαλόνια της αδιαφορίας και της υποκρισίας μας. Σίγουρα η ανάγνωση του πολιτικού και μαχητικού αυτού βιβλίου δεν είναι μια απλή υπόθεση για την Πάτρα και τους κατοίκους της. Οι «Χίλιες και μια νύχτες ενός καταυλισμού προσφύγων» ή αλλιώς οι δέκα μήνες και μια μέρα πολέμου και ειρήνης του καταυλισμού των Αφγανών στην Πάτρα από τον Οκτώβριο του 2001 έως τον Ιούλιο του 2008 βρήκαν το χώρο στη μνήμη, στην ιστορία, στις 140 σελίδες του συναρπαστικού αυτού αφηγήματος.

Γιάννης Μουγγολιάς, «Τα Γεγονότα», εφημερίς των Πατρών, 29 Ιανουαρίου 2009.

Χίλιες και μια νύχτες στο καταφύγιο φυλακή, ο Νταβίντε, ο Μπέν, η Ιουδήθ, ο Ιλάι, η Ρεβέκκα, η Ραχήλ, ο Νουρεντίν, ο Σεβάχ, ο Αλαντίν, ο Σελάμπ, οι ταξιδιώτες του πουθενά ……. οι συμμορίες των ΜΑΤ, η Εκάτη μεταμφιεσμένη σε σκύλα, οι οργανώσεις, οι περίοικοι, το όνειρο και οι αποδράσεις, οι αλήθειες και τα ψέματα. Μια λογοτεχνία βεριτε, μια γραφή «καταγγελίας» χωρίς διδακτισμό αλλά με αμεσότητα και ωμότητα (στοιχείων και στάσεων). Όπως ο σκηνοθέτης μοιάζει να φωτογραφίζει στα «ερείπια» των γεγονότων.

Ισίδωρος Σιδερόπουλος, εφημερίς «Κόσμος Πατρών» (6. 2. 2009)

Η πολιτική ήταν πάντα η προέκταση του πολέμου με ειρηνικά μέσα. Ο συγγραφέας ως άλλος Όργουελ στην Ισπανία του 36 παίρνει θέση. Διαλέγει στρατόπεδο. Κατεβαίνει στο δρόμο ……… Δεν διαλέγει στρατόπεδο μόνο επειδή δε γουστάρει τους εργολάβους, τους επιχειρηματίες, τους ΜΜέδες και τους πολιτικούς ταγούς. Ανησυχεί για την πόλη του. Φοβάται μήπως ο μύθος της γραφτεί από αυτούς ……………Στόχος του συγγραφέα η καταγραφή της μνήμης, ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη. Ο διαχρονικός αγώνας των πολλών ανθρώπων ενάντια στην εξουσία.

Σωτήρης Λυκουργιώτης, Βαβυλωνία, Φεβρουάριος 2009.

δημοσιεύτηκε στο site εκ παραδρομής

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: